Ποιήματα - Emily Dickinson

Περιγραφή

Σαν τα παιδιά, η Ντίκινσον απορροφά τον κόσμο χωρίς φίλτρα – κάθε χαρά της είναι απέραντη, κάθε λύπη της απαρηγόρητη. Οι στίχοι της αποτελούν μια συνεχή αντήχηση έντονων συναισθημάτων, μια ακροβασία πάνω στο δίκοπο ξυράφι της συντριβής και της ευδαιμονίας. Εδώ δεν υπάρχει τίποτα αραιωμένο, τίποτα χλιαρό, τίποτα μέτριο. Τα θέματά της συνδέονται με την ποιητική της, η οποία ταυτίζεται με τη βιοθεωρία της. Ως καθαρά ρομαντική, προσκυνά τρεις θεούς: τη Λέξη, την Έκσταση και την Αλήθεια. Δηλαδή, κατά σειρά: τη δύναμη της έκφρασης, τη μέθη της ζωής και την αυθεντικότητα του βιώματος. Ο χρόνος και ο τόπος υπήρξαν ευνοϊκοί για το κορίτσι από το Άμχερστ. Έζησε στην καρδιά της επαρχίας όταν όλη η Αμερική ήταν τέτοια – μακριά από τον θόρυβο και τους περισπασμούς, προστατευμένη από τον «αρχόμενο αιώνα της εξυπνάδας». Είχε την πρόνοια ή την τύχη να μην αναμειχθεί με το λογοτεχνικό συνάφι, που συχνά μολύνει ανθρώπους της δικής της ιδιοσυγκρασίας. Τι ήταν και τι επιδίωκε το αποκαλύπτουν μόνο τα ποιήματά της. Αυτό το θαύμα του ατόφιου λυρισμού, αυτό το διαρκές τραγούδι που λάμπει ανεξαρτήτως αφορμής, είτε στον ενθουσιασμό είτε στην πικρία, στην αλγηδόνα ή τη χαρά, στη γνώση ή την απόγνωση, σε κάθε μικρό ή μεγάλο.