Ο Διπλός Άνθρωπος

Περιγραφή

Ο «Διπλός άνθρωπος» του Ντοστογιέφσκι, γραμμένος το 1845, είναι ένα μυθιστόρημα που περιέχει πολλές ψυχαναλυτικές παρατηρήσεις, προαναγγέλλοντας τις θεωρίες του Φρόυντ στις αρχές του 20ού αιώνα. Η κεντρική ιδέα του έργου είναι ο διχασμός της προσωπικότητας, που ξεκινά ως λανθάνουσα ασθένεια, όπως μια μορφή μανίας καταδίωξης, και καταλήγει σε πλήρη σύγκρουση των δύο εγώ και την τελική τραγική διάσπαση. Τέσσερα χρόνια πριν από τη συγγραφή του έργου, ο Ντοστογιέφσκι γνώρισε τον γιατρό Ρίζενκαμπφ και το 1843 μετακόμισε στο ίδιο διαμέρισμα μαζί του. Έκανε πολλές ερωτήσεις και μελέτησε ιατρικά βιβλία για να στηρίξει την αφήγησή του σε στέρεες βάσεις. Η φαντασία του τον οδήγησε να «μαντέψει» αυτό που ο Φρόυντ θα έγραφε το 1911 για ένα υπαρκτό πρόσωπο, τον πρόεδρο Σρέμπερ. Στο μυθιστόρημα υπάρχει ένας «διπλός διάλογος»: ο διάλογος που κάνει ο κύριος Γκολιάντκιν με τον εαυτό του και εκείνος που κάνει με τον δεύτερο εαυτό του, ο οποίος του «κλέβει» τη γλώσσα. Υπάρχει επίσης και μια τρίτη φωνή, αυτή του αφηγητή, του μυθιστοριογράφου. Το έργο είναι δομημένο ως μια αδιάκοπη συνομιλία ανάμεσα σε τρεις φωνές, δημιουργώντας μια εσωτερική αποσύνθεση. Τα υπόλοιπα πρόσωπα δεν αντιλαμβάνονται την ύπαρξη του «δεύτερου ανθρώπου»: απλώς θεωρούν άπρεπη τη συνύπαρξη αντιφατικών εκδηλώσεων και προσπαθούν να αποκλείσουν τον Γκολιάντκιν από την ανθρώπινη κοινωνία.