Ο κλέφτης των ποδηλάτων

Περιγραφή

Ένας καλλιτέχνης στη μεταπολεμική Ρώμη πέφτει θύμα κλοπής του ποδηλάτου του. Στην αγωνιώδη αναζήτησή του, με μια διαρκή παλινδρόμηση μεταξύ χιούμορ και θυμού, έρχεται αντιμέτωπος με τη συνενοχή και την αλληλεγγύη. Συναναστρέφεται με κάθε λογής ανθρώπους: ψεύτες, απατεώνες, φτωχοδιάβολους, αλλά και ευγενικούς, καλοπροαίρετους. Αντιμετωπίζει συνεχώς ηθικά διλήμματα, μεγάλες προσδοκίες και, φυσικά, απογοητεύσεις, ενώ μαθαίνει από τα λάθη του και προχωρά προς την εξιχνίαση του εγκλήματος. Ο Μπαρτολίνι χρησιμοποιεί ευφυώς την αναζήτηση του κλεμμένου ποδηλάτου ως πρόσχημα για να προσφέρει στον αναγνώστη μια μαγευτική περιδιάβαση στην Αιώνια Πόλη. Καθώς ο ήρωας περιπλανιέται στα στενά και τις αγορές της Ρώμης, ξετυλίγεται μπροστά μας ένα μωσαϊκό από χαρακτηριστικές φυσιογνωμίες, στιγμιότυπα και αλήθειες με μια εντυπωσιακά διαχρονική υφή. Η κινηματογραφική γραφή του βιβλίου δικαιολογημένα ενέπνευσε τον Βιτόριο ντε Σίκα να το χρησιμοποιήσει ως βάση για το σενάριο της ομώνυμης ταινίας του, που έμελλε να αποτελέσει σταθμό στην ιστορία του παγκόσμιου κινηματογράφου. «…μάλλον έπαιξε ρόλο το ότι είχα πια ήδη αρχίσει να κάνω τα πρώτα μου ντοκιμαντέρ, για να καταλάβω την άφθαστη μαεστρία τόσο του σεναριογράφου Ζαβατίνι όσο και του σκηνοθέτη Ντε Σίκα. Που δεν ήταν άλλη από μια αντίφαση: Από τη μια δηλαδή ο απέραντος σεβασμός τους στην πραγματικότητα που περιγράφει άψογα το βιβλίο του Λουίτζι Μπαρτολίνι από το οποίο εμπνεύστηκαν, και από την άλλη η αριστοτεχνική απόδοσή της από δυο μάγους που μας έπεισαν ότι όλα όσα βλέπουμε γίνονται τυχαία μπρος σε μια κάμερα παρατημένη στα σοκάκια της Ρώμης. Ένα ντοκιμαντέρ χωρίς δημιουργό, μόνο μια κάμερα, η οποία σαν να παίρνει από μόνη της κάθε τόσο μπρος καταγράφει το πιο ασήμαντο δίπλα στο πιο σημαντικό που συμβαίνει μπροστά της.» Από τον πρόλογο του Σωτήρη Γκορίτσα