Εργασία - Η ιστορία του πώς περνάμε τον χρόνο μας

Περιγραφή

Μια ανατρεπτική καταγραφή της ιστορίας του ανθρώπινου είδους με κεντρικό άξονα την εργασία, από τις απαρχές της ζωής στη Γη μέχρι το όλο και πιο αυτοματοποιημένο παρόν. Η εργασία καθορίζει την ταυτότητά μας, το κοινωνικό μας στάτους και το πώς, πού και με ποιον περνάμε τον περισσότερο χρόνο μας. Είναι όμως η τόσο εντατική εργασία αποτέλεσμα της γενετικής μας κληρονομιάς; Αν ζούμε για να δουλεύουμε και δουλεύουμε για να ζούμε, συνέβαινε το ίδιο με τους προγόνους μας της Εποχής του Λίθου; Πώς έφτασε η εργασία να γίνει η κεντρική οργανωτική αρχή των κοινωνιών μας και πώς μεταμόρφωσε το σώμα, το περιβάλλον και τις αξίες μας; Ο διακεκριμένος ανθρωπολόγος James Suzman απαντά σε αυτά τα ερωτήματα, καταγράφοντας την εξέλιξη της εργασίας μέσα στον χρόνο. Χρησιμοποιεί γνώσεις από την ανθρωπολογία, την αρχαιολογία, την εξελικτική βιολογία, τη ζωολογία, τη φυσική και τα οικονομικά, για να δείξει ότι για το 95% της ιστορίας τους οι άνθρωποι εργάζονταν πολύ λιγότερο και είχαν διαφορετικές αντιλήψεις για την εργασία απ’ ό,τι σήμερα. Αυτό άλλαξε ριζικά με τη μετάβαση από την τροφοσυλλογή στην παραγωγή τροφίμων και αργότερα με τη μετοίκηση στις πόλεις. Επανεξετάζοντας την ιστορία του ανθρώπινου είδους, ο συγγραφέας προτείνει τρόπους με τους οποίους η αυτοματοποίηση θα μπορούσε σήμερα να μεταβάλει τη σχέση μας με την εργασία και να εγκαινιάσει ένα πιο βιώσιμο μέλλον, με μεγαλύτερη ισότητα μεταξύ των ανθρώπων. ΕΓΡΑΨΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ «Καταγράφοντας την εξέλιξη της εργασίας σε βάθος 300.000 ετών, το βιβλίο αυτό δεν ασκεί µόνο κριτική στον καταναλωτικό καπιταλισµό· είναι ένας οδηγός αυτοβοήθειας ώστε γνωρίζοντας τη ζωή των προγόνων, να ακολουθήσουµε κι εµείς µια πιο «φυσιολογική» ζωή.» — Irish Times «Μια διεισδυτική και πρωτότυπη ιστορική προσέγγιση για να σκεφτούµε τι σηµαίνει να είσαι άνθρωπος σε ένα µέλλον µε όλο και µεγαλύτερη αυτοµατοποίηση.» — Susan Cain, συγγραφέας «Η συναρπαστική ιστορία του ανθρώπινου είδους ως καταναλωτή ενέργειας.» — Kirkus Αν το βασικότερο κριτήριο της βιωσιμότητας είναι η αντοχή στον χρόνο, το κυνήγι και η τροφοσυλλογή είναι μακράν η πιο βιώσιμη οικονομική προσέγγιση που έχει αναπτυχθεί σε όλη την ανθρώπινη ιστορία. […] Το κυνήγι και η τροφοσυλλογή δεν αποτελούν ασφαλώς επιλογή για εμάς σήμερα, ωστόσο οι εν λόγω κοινωνίες μας δίνουν μια ιδέα για την κοινωνία που δεν θα είναι επιφορτισμένη με το οικονομικό πρόβλημα. Μας επισημαίνουν ότι οι σύγχρονες στάσεις απέναντι στην εργασία είναι καρπός της μετάβασης στη γεωργία και της μετακίνησης στις πόλεις, και ότι το κλειδί για να ζούμε καλά είναι να μετριάσουμε τις προσωπικές υλικές βλέψεις μας αντιμετωπίζοντας την ανισότητα, ώστε, όπως έλεγε ο Τζον Μέιναρντ Κέινς, να μπορέσουμε «και πάλι να αποδίδουμε περισσότερη αξία στους σκοπούς απ’ ό,τι στα μέσα και να προτιμάμε το καλό από το χρήσιμο». Από τον επίλογο του βιβλίου