Μια φορά κι ένας φόνος

Περιγραφή

Για να αποκοιμηθεί, ξαναγράφει το τέλος των παραμυθιών. Ωστόσο, στα δικά του παραμύθια, κανείς δεν ζει καλύτερα μετά την τελευταία γραμμή. Είναι ένας κατά συρροή δολοφόνος που γράφει τις ιστορίες του όχι με μελάνι, αλλά με αίμα. Τα μόνα που αφήνει πίσω του είναι μια σκισμένη σελίδα και ένα κόκκινο αντικείμενο. Ο αστυνόμος Πετρίδης και η ομάδα του καταδιώκουν τον παραμυθά μέσα σε έναν λαβύρινθο από σύμβολα και σκιές. Κάθε στοιχείο τους φέρνει πιο κοντά... ή μήπως όχι; Ο χρόνος πριν από τον επόμενο φόνο εξαντλείται. «Έγραψα το παραμύθι μου έτσι όπως μόνο εγώ ξέρω. Με το σωστό τέλος. Εκεί που ο καθένας παίρνει ό,τι του αξίζει…» Αν η παντοδυναμία είχε γεύση, εκείνος έφαγε με λαχτάρα μέχρι την τελευταία μπουκιά.