Εμείς οι εξωφρενικότεροι των παλαβών της γης

Περιγραφή

Ο Περικλής Γιαννόπουλος, μαζί με τον Ιωάννη Συκουτρή, είναι από τους πιο γνωστούς αυτόχειρες του ελληνικού εικοστού αιώνα. Αυτοκτόνησε στον Σκαραμαγκά, έφιππος, πυροβολώντας τον κρόταφό του και αφήνοντας το άλογό του να επιστρέψει στην ακτή. Ήταν Απρίλιος του 1910. Ως δανδής των Αθηνών, άφησε πίσω του μόνο μερικές σελίδες, γραμμένες στη δική του εκδοχή της ελληνικής γλώσσας, που με την παραληρηματική τους φύση αναδεικνύουν τη δύναμή της. Τα κείμενά του επηρέασαν την αισθητική της ελληνικής δημιουργίας από τη Γενιά του Τριάντα έως τον Ελύτη, καθώς και ποιητές όπως ο Σικελιανός και τη ζωγραφική που ακολούθησε. Η αγάπη του Γιαννόπουλου για το ελληνικό τοπίο συνδέεται με τον έρωτά του για τη ζωγράφο Σοφία Λασκαρίδη. Η τυχαία συνάντησή τους σε έναν δρόμο της Καλλιθέας καθόρισε τη μοίρα του. Η ερωτική τους σχέση αποτελεί την καρδιά του αφηγήματος. Παρεξηγημένος και παραμελημένος, ο Γιαννόπουλος σήμερα αποτελεί στόχο ενός ελληνοκεντρικού εθνικισμού. Ο συγγραφέας προσπαθεί να τον δικαιώσει, παρουσιάζοντας τον ελληνοκεντρισμό του ως την απολογία μιας Ελλάδας που, μέσα από την ταυτότητά της, φιλοδοξούσε να πρωταγωνιστήσει στην Ευρώπη και στον κόσμο της εποχής του. Στράφηκε στο τοπίο όπως ο Πικάσο στράφηκε στις αφρικανικές μάσκες. Ύπαρ ή όναρ, Περικλή; Το μόνο που σε ενδιαφέρει είναι να δεις το βλέμμα του σιδερόφρακτου. Ύστατες προσπάθειες να του αντισταθείς. Περιφέρεσαι στη νυχτερινή Αθήνα με μιαν άμαξα γεμάτη βιολέτες. Ο εξωφρενικότερος των παλαβών της γης ψάχνει τον εαυτό του. Καλεί φίλους του στον κινηματογράφο και μετά για μπίρα. Τους διαβάζει την ιστορία του Όσκαρ Ουάιλδ για το αηδόνι, που έχει μεταφράσει, και αποχωρεί. Έχει συνάντηση με τον σιδερόφρακτο πολεμιστή που έπεσε στη θάλασσα της Σαλαμίνας. Του χρειάζεται να δει το βλέμμα που εκείνος κρύβει. Απόσπασμα από το βιβλίο