Μίκι7

Περιγραφή

Ο θάνατος δεν είναι ευχάριστος… αλλά τουλάχιστον βγάζεις τα προς το ζην. Ο Μίκι7 είναι Αναλώσιμος, ένας εργαζόμενος σε μια ανθρώπινη αποστολή που στοχεύει να αποικήσει τον παγωμένο πλανήτη Νίφλχαϊμ. Κάθε φορά που προκύπτει μια εξαιρετικά επικίνδυνη αποστολή, το πλήρωμα στρέφεται στον Μίκι. Όταν ένα αντίγραφό του σκοτωθεί, δημιουργούν αμέσως ένα νέο, το οποίο διατηρεί σχεδόν ανέπαφες τις αναμνήσεις του προηγούμενου. Μετά από έξι θανάτους, ο Μίκι7 κατανοεί επιτέλους τους όρους του συμβολαίου του. Σε μια εξερευνητική εξόρμηση ρουτίνας, ο Μίκι7 χάνεται και θεωρείται νεκρός. Όταν επιστρέφει στη βάση της αποικίας, ανακαλύπτει ότι η μοίρα του έχει σφραγιστεί: ο νέος κλώνος, ο Μίκι8, έχει ήδη δημιουργηθεί και είναι έτοιμος να αναλάβει τα καθήκοντα του Αναλώσιμου. Τα πολλαπλά αντίγραφα είναι μια ιδέα παγκοσμίως απεχθής και, αν η ύπαρξή τους αποκαλυφθεί, οδηγούνται στον ανακυκλωτή για να μετατραπούν σε πρωτεΐνη. Ο Μίκι7 πρέπει να κρατήσει την ύπαρξη του αντιγράφου του κρυφή από την υπόλοιπη αποικία. Εν τω μεταξύ, οι συνθήκες ζωής στο Νίφλχαϊμ επιδεινώνονται συνεχώς. Η ατμόσφαιρα του πλανήτη δεν είναι κατάλληλη για τους ανθρώπους, η τροφή δεν επαρκεί και τα αυτόχθονα όντα αρχίζουν να δείχνουν περιέργεια για τους νέους τους γείτονες, κάτι που ανησυχεί τον διοικητή της αποικίας. Τελικά, η επιβίωση όλων –αποίκων και αυτοχθόνων– εξαρτάται από τον Μίκι7. ΑΦΤΙ «Το μυθιστόρημα του Ashton ξεκινά ως φάρσα και καταλήγει σε κάτι πιο βαθύ. Ο Μίκι, ως Αναλώσιμος, αναρωτιέται τι είναι αυτό που μας κάνει ανθρώπους και αν κάποιος έχει το δικαίωμα να καταστρέψει ένα μέρος προκειμένου να το κατακτήσει. Ιδανικό για τους λάτρεις της επιστημονικής φαντασίας με θέμα τις αποικίες». — Library Journal «Η συγκλονιστική υπόθεση και ο συνδυασμός κοινωνικού σχολιασμού, μαύρου χιούμορ και τρομακτικών ανατροπών κάνουν αυτό το έργο ιδανικό για τον Bong Joon-Ho, τον σκηνοθέτη των Παράσιτων». — The Film Stage «Το Μίκι7 είναι μια πνευματώδης φιλοσοφική σάτιρα που έχει μεταμφιεστεί σε περιπετειώδες μυθιστόρημα. Συναρπάζει τους αναγνώστες με το μαύρο χιούμορ του και την έξυπνη υπόθεση και μετά τους μαχαιρώνει πισώπλατα με μια συγκλονιστική διορατική ματιά στην ικανότητα του ανθρώπου να καταπνίγει αβάσταχτες αλήθειες». — New York Journal of Books