Λάδι σε καμβά

Περιγραφή

Υποψήφιο για το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος 2023 Καλοκαίρι 1966. Ο Σπύρος, μαθητής στη Σχολή Καλών Τεχνών, περνά τις διακοπές του φιλοξενούμενος από την οικογένεια ενός ζωγράφου σε ένα νησί. Είναι ένα καλοκαίρι γεμάτο σημασία, όχι μόνο για τον ίδιο αλλά και για την οικογένεια που τον φιλοξενεί. Λίγο αργότερα, ο Απρίλιος του ’67 φέρνει δραματικές αλλαγές στη ζωή του. Η ιστορία του Σπύρου αντικατοπτρίζει την ιστορία πολλών άλλων της γενιάς του. Είναι η αφήγηση ενός νεαρού ζωγράφου που αρνήθηκε να προδώσει τους φίλους του, αλλά τελικά πρόδωσε το όνειρό του. Τότε, στα μέσα της δεκαετίας του ’60, ο κόσμος ήταν όπως εμείς – είκοσι χρονών. Μαζί μας είχε αναγεννηθεί η ζωή, όλα είχαν αλλάξει. Ακούγαμε τα νέα τραγούδια που έπαιζαν στις μπουάτ της Πλάκας, όπως ο Τιπούκειτος, η Απανεμιά, το Συμπόσιο, η Ρουλότα και πολλές άλλες. Αντί για τις ντιζέζ με τα μικρόφωνα, νέοι τραγουδιστές, κορίτσια και αγόρια που θα μπορούσαν να είναι συμμαθητές μας στη Σχολή, παιδιά κι εκείνα σαν εμάς, με απλές φωνές, χωρίς στόμφο, τραγουδούσαν τα καινούργια τους τραγούδια πάνω σε στίχους που είχαν καθαρή ποίηση. Το φως μιας επανάστασης αχνόφεγγε, ο παλιός κόσμος βούλιαζε και εμείς, απομακρυσμένοι από το όλο και πιο απρόσωπο κέντρο της πόλης, κρυμμένοι στις παραμελημένες γειτονιές της, φέρναμε τον καινούργιο. Απόσπασμα από το κείμενο