Περί ανθρώπων

Περιγραφή

Η Ντόρα αποφασίζει να μετακομίσει στην επαρχία με το σκυλάκι της, αναζητώντας μια αλλαγή σκηνικού και περισσότερη ελευθερία. Το Μπράκεν, το μικρό χωριό στο Βρανδεμβούργο όπου εγκαθίσταται, δεν είναι τόσο ειδυλλιακό όσο περίμενε. Το σπίτι της είναι ακόμα άδειο από έπιπλα, ο μεγάλος κήπος μοιάζει με ερημότοπο και η λεωφορειακή σύνδεση με την πόλη είναι ανεπαρκής. Πάνω από όλα, ο γείτονάς της, με το ξυρισμένο κεφάλι και τα δεξιά συνθήματά του, φαίνεται να επιβεβαιώνει κάθε στερεότυπο. Η Ντόρα αναρωτιέται τι πραγματικά αναζητά: απόσταση από τον σύντροφό της, που της γίνεται ολοένα και πιο ξένος λόγω του πεισματάρικου κλιματικού του ακτιβισμού; Καταφύγιο από την ψυχική αναστάτωση που την κρατά ξάγρυπνη τις νύχτες; Ή μήπως μια απάντηση στο πότε ο κόσμος έγινε τόσο χαοτικός; Καθώς προσπαθεί να θέσει τις σκέψεις και τους δαίμονές της υπό έλεγχο, γύρω της συμβαίνουν αναπάντεχα γεγονότα. Συναντά ανθρώπους που δεν ταιριάζουν σε κανένα καλούπι, αμφισβητούν τις ιδέες της και την προηγούμενη ζωή της, μετατρέποντας την εμπειρία της στο Μπράκεν σε κάτι που ποτέ δεν συνειδητοποιούσε ότι έψαχνε. Το μυθιστόρημα της Juli Zeh αφηγείται την ιστορία του παρόντος – των προκαταλήψεων, των αδυναμιών και των δαιμόνων μας, καθώς και των δυνάμεων που αποκαλύπτουμε όταν μας επιτρέπουμε να είμαστε άνθρωποι. Τολμάμε να είμαστε στ’ αλήθεια άνθρωποι; Έγραψε ο Τύπος: Ένα μυθιστόρημα για την εποχή μας, κυρίως την εποχή της Covid, κατά την οποία πολλά αποσαφηνίζονται και μεγεθύνονται, όπως η αποτυχία, η μοναξιά και οι πορφυρές εκρήξεις μίσους. WDR 3 «Ένα επιδέξιο, ευφάνταστο και καθηλωτικό μυθιστόρημα για μια μετά-ηρωική πρωταγωνίστρια, κάθιδρη από τη σκληρή δουλειά και όχι από τον φόβο, παγιδευμένη ανάμεσα στη στωικότητα και τον μόχθο.» — Kolner Stadtanzeiger «Μια ψύχραιμη και πολιτικά οξυδερκής απεικόνιση ενός χωριού όπου η ζωή είναι επισφαλής και ταλανίζεται από θνήσκουσες υποδομές και ακροδεξιές αντιλήψεις.» — Bayern 2 «Θα ήθελα να προτείνω σε όλους να διαβάσουν αυτό το βιβλίο, για να γκρεμίσουμε όλους εκείνους τους τοίχους που με κάποιον τρόπο εξακολουθούν να χωρίζουν τις διάφορες κοινωνικές ομάδες.» — Rbb Kultur «Το πρώτο αληθινό μυθιστόρημα για τον κορονοϊό που διαδραματίζεται καταμεσής της καραντίνας την άνοιξη του 2020, και περιγράφει τις κοινωνικές και πολύ ιδιωτικές επιπτώσεις της πανδημίας.» — Suddeutsche Zeitung