Από πού κι ως πού όλοι οι αγώνες είναι δίκαιοι;

Περιγραφή

Ο Σταύρος Τσακυράκης, καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας, συμμετέχει σε μια συζήτηση με τον συγγραφέα Απόστολο Δοξιάδη, προσκεκλημένος της ελληνικής κοινότητας του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Το θέμα της συζήτησης είναι η Δημοκρατία στη Μεταπολίτευση και περιλαμβάνει διάφορα ενδιαφέροντα ζητήματα. Μερικά από τα θέματα που εξετάζονται είναι αν η αντίσταση στη δικτατορία έχει μυθοποιηθεί και πώς τα πρώτα μεταπολιτευτικά χρόνια μας έχουν επηρεάσει. Επίσης, αναλύεται ο ρόλος του συνδικαλισμού στην ελληνική κοινωνία και το ερώτημα αν όλοι οι αγώνες είναι δίκαιοι. Συζητούνται επίσης η έννοια του κράτους και αν είμαστε όλοι μέρος του, η λειτουργία των ελληνικών πανεπιστημίων, ο φοιτητικός συνδικαλισμός και η ίδρυση μη κρατικών πανεπιστημίων. Εξετάζεται αν η αρχή της ισότητας συγκρούεται με την ελευθερία και αν υπάρχει πρόβλημα ελευθερίας λόγου στην Ελλάδα. Τέλος, αναλύεται ο ρόλος της δικαιοσύνης στη σύγχρονη δημοκρατία. «Το μεθυστικό κλίμα νοήματος που έδινε η αντίσταση σε όσους έδρασαν κατά της δικτατορίας εκείνα τα χρόνια δεν μπορείς να το μεταδώσεις αν δεν το έχεις νιώσει ο ίδιος. Αυτό το αίσθημα βαθύτατου νοήματος δεν μπορείς να το εγκαταλείψεις εύκολα. Την απώλειά του, μεταδικτατορικά, μπορώ να την περιγράψω πιο ευαίσθητα ως απώλεια αγαπημένου προσώπου ή, σκληρότερα, με την απώλεια που νιώθει κάποιος τοξικομανής όταν του παίρνουν τα ναρκωτικά του. Πολλοί από όσους έζησαν σε αυτό το κλίμα δεν χειρίστηκαν καλά την απώλεια, δηλαδή δεν την πένθησαν.» — Απόστολος Δοξιάδης «Έχετε ακούσει εσείς στις μέρες μας κανέναν αγώνα που να θεωρείται άδικος; Βγήκαν ας πούμε οι αγρότες και έκλεισαν τους δρόμους. Τι θέλουν; Λεφτά. Από ποιον τα θέλουν τα λεφτά; Από μένα. «Δίκαιος ο αγώνας!» Γιατί; Αν τα θέλουν πρέπει να με πείσουν, όχι με το ζόρι. Έτσι δεν είναι; Έχετε ακούσει εσείς κανέναν να λέει για κάποια κινητοποίηση ότι είναι άδικη; Ότι δεν συμφωνεί μαζί της; Εγώ δεν ξέρω, δεν έχω στο μυαλό μου καμία. Όλοι αγωνίζονται. Για τι αγωνίζονται; Για να πάρουν παραπάνω λεφτά. Σοβαρά; Αυτοί είναι οι αγώνες που υποτίθεται ότι κάνουν; Και όποιος αγωνίζεται είναι καλός, ακόμα και άμα καθαρίζει ανθρώπους; Αλλά θέλω να ρωτήσω: Από πού κι ως πού όλοι οι αγώνες είναι δίκαιοι; Η πεποίθηση ότι είναι δίκαιοι είναι παιδί της δικτατορίας.» — Σταύρος Τσακυράκης