Θα σε ξεχνάω κάθε μέρα

Περιγραφή

Το «Θα σε ξεχνάω κάθε μέρα» κυκλοφόρησε το 2005, μετά την επιτυχημένη γαλλική έκδοση που ήταν υποψήφια για το βραβείο Γκονκούρ. Το μυθιστόρημα που είχε τη μεγαλύτερη απήχηση το οφείλω κατά κάποιον τρόπο σ’ εσένα. Είναι ένα ταξίδι μέσα από την ελληνική γλώσσα, με πυξίδα το μυστηριώδες γράμμα Έψιλον που κρεμόταν πάνω από την είσοδο του ναού των Δελφών. Η περιπλάνηση αυτή καταλήγει στο αλφαβητάρι που χρησιμοποιούσες για να με μάθεις να διαβάζω όταν ήμουν τριών χρονών. Το έργο κέρδισε ένα σημαντικό βραβείο στη Γαλλία. Ήμουν στην Αθήνα όταν έμαθα το νέο και έφυγα αμέσως για το Παρίσι. Καθώς πλησιάζαμε στο Ορλί, κοίταξα από το παράθυρο τη σκιά του αεροπλάνου που διέσχιζε τα χωράφια και σκέφτηκα ότι είχα ζήσει όλα αυτά τα χρόνια μακριά από τη σκιά μου. Πήγα βιαστικά στο ξενοδοχείο όπου θα γινόταν η απονομή και με περίμενε ο εκδότης μου. Λυπάμαι που δεν συναντηθήκατε ποτέ. Απόσπασμα από το βιβλίο: — Θα προτιμούσα να είχατε γνωριστεί, του ομολόγησα κάποτε. — Μα την ξέρω από τα βιβλία σου! μου απάντησε. «Η λογοτεχνία είναι βέβαια μεγάλο βάσανο. Σαν τη γυναίκα των ονείρων σου: απαιτεί όλο σου το χρόνο, ένα αποκλειστικό δόσιμο χωρίς τέλος, που ενίοτε γίνεται σαράκι και σε τρώει σιγά σιγά. Ο Αλεξάκης γνωρίζει καλά τη σημειολογία της. Ο λόγος του είναι «μια μνήμη που επανέρχεται». Ορμητικός, θυμίζει τον αέρα της Τήνου τα καλοκαίρια. Δείχνει να δυναμώνει με τα χρόνια, ακουμπώντας στην ωριμότητά του. Σαν να παίζει φυσαρμόνικα.» — Σταύρος Σταυρόπουλος, Ελευθεροτυπία (Βιβλιοθήκη)