Δείτε μας που χορεύουμε

Περιγραφή

Τέλος της δεκαετίας του 1960, Μαρόκο. Ο αέρας είναι ηλεκτρισμένος και όλα είναι έτοιμα να εκραγούν. Αυτή η ένταση αντικατοπτρίζεται και στην οικογένεια της Ματίλντ και του Αμίν, μιας Γαλλίδας και ενός Μαροκινού, καθώς τα δύο παιδιά τους αναζητούν τη θέση τους σε ένα νέο ανεξάρτητο Μαρόκο γεμάτο δυνατότητες αλλά και κινδύνους. Η Αϊσά, αποφασιστική και φιλομαθής, ονειρεύεται να εγκαταλείψει το Μαρόκο για να σπουδάσει Ιατρική στη Γαλλία, τη χώρα καταγωγής της μητέρας της. Ο μικρότερος αδερφός της, ο Σελίμ, πιο ελεύθερο πνεύμα, ακολουθεί τους Ευρωπαίους και Αμερικανούς χίπηδες που συρρέουν στην Ταγγέρη, την Καζαμπλάνκα και την Εσαουίρα, αναζητώντας τη χρήση ναρκωτικών και τον ελεύθερο έρωτα. Ως παιδιά της επανάστασης, η Αϊσά και ο Σελίμ βιώνουν την εκστατική πρώτη έξαρση της επιθυμίας, ενώ η χώρα τους μεθά από το ξαφνικό αίσθημα ελευθερίας. Σύντομα ανακαλύπτουν πως τα ιδανικά της νιότης τους συγκρούονται με την πραγματικότητα: τον ρατσισμό και τη διαφθορά μιας χώρας που αλλάζει ραγδαία στον δρόμο προς την ανεξαρτησία. Τα δύο αδέρφια, βιώνοντας την έξαψη αλλά και τον τρόμο της ελευθερίας, χαράσσουν μια πορεία προς την αυτογνωσία: ποιοι είναι και ποιοι ονειρεύονται να γίνουν. Στο «Δείτε μας που χορεύουμε», η Σλιμανί συνεχίζει από εκεί που σταμάτησε στη «Χώρα των άλλων», αντλώντας από το συναρπαστικό παρελθόν της οικογένειάς της για να δημιουργήσει ένα τολμηρό χρονικό της αδιάκοπης αναζήτησης της ελευθερίας, τόσο προσωπικής όσο και κοινωνικής. Έγραψε ο Τύπος: Πραγματεύεται τις έννοιες της ταυτότητας, της επανάστασης, της φυλής και των οικογενειακών δεσμών με πλούσια, ακαταμάχητη πρόζα. Ms. magazine «Καθηλωτικό… Ολέθριο… Ένα μυθιστόρημα γραμμένο με κύκνεια χάρη.» — Times «Μια πλούσια καταγραφή του πώς η ζωή μιας οικογένειας μπλέκεται με την ιστορία… Άναρχο, απολαυστικό… Η βαθιά περιγραφική γραφή που δεν ρομαντικοποιεί το αντικείμενό της.» — Telegraph «Ένα πλούσιο οικογενειακό έπος γραμμένο με αισθησιακό λυρισμό και συναισθηματική ακρίβεια. Φιλόδοξο, καλειδοσκοπικό… Συγκλονιστικό.» — Washington Post «Πειστικό και καθηλωτικό. Ένα ολοκληρωμένο πορτρέτο μιας εποχής και ενός τόπου. Η Slimani αποδεικνύει για άλλη μια φορά ότι είναι πολύ δυνατή συγγραφέας.» — Publishers Weekly «Η εικόνα μιας οικογένειας και μιας χώρας που βρίσκονται στη δίνη μιας κρίσης ταυτότητας.» — Kirkus