Άνθρωποι και Ποντίκια

Περιγραφή

Ο Λένι είπε: «Πες πώς θα ‘ναι όταν θα ΄χουμε τη γη μας». Ο Τζορτζ αφουγκραζόταν ν’ ακούσει τους μακρινούς ήχους. Για μια στιγμή πήρε ύφος ανθρώπου πρακτικού και μεθοδικού. «Κοίτα πέρα από το ποτάμι, Λένι, και θα σου πω, ώστε σχεδόν να το δεις». Ο Λένι γύρισε το κεφάλι του και κοίταξε προς την αντίπερα όχθη της λίμνης και ψηλά προς τις σκοτεινιασμένες πλαγιές των Γκάμπιλαν. «Θα ‘ χουμε λίγη γη» άρχισε ο Τζορτζ. Έβαλε το χέρι στην πλαϊνή του τσέπη κι έβγαλε το λούγκερ του Κάρλσον. Στην Αμερική του μεσοπολέμου, την εποχή του Κραχ, ο γιγαντόσωμος και απλοϊκός Λένι μαζί με τον μικρόσωμο και έξυπνο Τζορτζ περιπλανώνται αναζητώντας εργασία. Ο Λένι δυσκολεύεται να διακρίνει το σωστό από το λάθος και του αρέσει να αγγίζει απαλά πράγματα, όπως η γούνα ενός ζώου ή τα μαλλιά μιας κοπέλας. Οι δύο αταίριαστοι αλλά αχώριστοι φίλοι βρίσκουν δουλειά σε ένα αγρόκτημα, όπου μια τραγωδία ξετυλίγεται με αφορμή την όμορφη γυναίκα του μοχθηρού Κέρλι, γιου του αφεντικού. Το «Άνθρωποι και ποντίκια» είναι μια σκληρή αλλά βαθιά ανθρώπινη ιστορία διαψευσμένων ονείρων. Από την έκδοσή του το 1937, έχει παρουσιαστεί πολλές φορές στο θέατρο, έχει διασκευαστεί για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση, και θεωρείται ένα από τα αριστουργήματα της αμερικανικής λογοτεχνίας του 20ού αιώνα.