Άρτιο κατά παρέκκλιση

Περιγραφή

Ένας άνθρωπος προσπαθεί με τον δικό του μοναδικό τρόπο να «μαρτυρήσει» τις εμπειρίες του στην προσπάθειά του να επιβάλλει το δίκιο στον τόπο που επέλεξε να ζήσει. Οι σχέσεις του με τη φύση τον καθοδηγούν και αισθάνεται υποχρέωση να προστατεύσει το παρόν και το μέλλον του τόπου. Αντιμετωπίζει συγκρούσεις με τοπικά συμφέροντα, την ελληνική γραφειοκρατία, τον κομματισμό, τη διαπλοκή, το πελατειακό κράτος, τις καθιερωμένες υπαλληλικές ιεραρχίες, καθώς και τις καταναλωτικές τάσεις της ελληνικής κοινωνίας. Καταλήγει στην ελληνική δικαιοσύνη, όπου συνειδητοποιεί πόσο εύκολα μπορεί να γίνει θύμα μιας μηχανής που δεν διστάζει να υποτιμήσει το παραδοσιακό λαϊκό ήθος στο όνομα μιας υποτιθέμενης «ανάπτυξης». Το έργο αποτελεί μια άσκηση ευαισθησίας και έκφραση ανησυχίας για τις τελευταίες δεκαετίες του 20ού και την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα. Αλλά, προτού ξεκινήσουμε, να κάνουμε μία ακόμα εξήγηση. Άκου… Δεν ξέρω το πώς εσύ εννοείς το Δίκιο. Αλλά άμα βγαίνει από το δικό μου στόμα αυτή η λέξη – θέλω να το ξέρεις–, τη λέω με το Δ κεφαλαίο – μεγάλο «Δ». Πολύ μεγάλο. Μέγιστο ως με τον κόσμον όλον, κι ακόμα μεγαλύτερο. Γιατί άμα ο κόσμος δεν είναι από Δικαιοσύνη φτιαγμένος, τότες για ποιο λόγο έγινε; Τι με κοιτάς; Σιγά τις φιλοσοφίες που λέω. Η Δικαιοσύνη είναι που μας κρατεί στον κόσμο, αυτή είναι η δύναμις που κρατεί ζυγιασμένα κι αρμονικά τα πάντα, τόπους, ουρανούς, άστρα, φυτά, ζωντανά κι ανθρώπους. Όλα. Σ’ τα λέω αυτά για να καταλάβεις πως, άμα έχεις όρεξη ν’ ακούσεις, καταπώς λες, θα δεχτείς ετούτη την αρχή. Γιατί εγώ έτσι ερμηνεύω τον κόσμο. Απόσπασμα από το βιβλίο