Η Υπεράσπιση της Ελεύθερης Ελλάδας

Περιγραφή

Τέσσερα χρόνια μετά την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης, η Ελλάδα είχε πλέον καθιερωθεί ως ανεξάρτητη πολιτική οντότητα. Διέθετε θεσμούς, κυβέρνηση, πολιτικό σώμα, καθώς και νόμους και κανονισμούς. Επιπλέον, είχε αρχίσει να αποκτά διεθνή αναγνώριση, κυρίως μέσω των εξωτερικών δανείων που είχε συνάψει. Ωστόσο, δεν επρόκειτο για ένα σταθερό και ευνομούμενο κράτος. Οι διαμάχες για την πολιτική εξουσία διχάζαν τις διάφορες κοινωνικές ομάδες που υπήρχαν ή δημιουργήθηκαν στη νέα κατάσταση. Οι εμφύλιοι πόλεμοι ήταν η δυναμική έκφραση αυτών των βίαιων ανταγωνισμών. Την ίδια περίοδο, ο πρώην δυνάστης προετοίμαζε την αντεπίθεσή του. Στην Κωνσταντινούπολη, η οθωμανική εξουσία κινητοποιούσε όλες τις δυνάμεις της, δίνοντας την εντύπωση ότι ξυπνούσε από έναν μακροχρόνιο λήθαργο. Οι στρατιωτικοί ηγέτες Κιουταχής και Ιμπραήμ στόχευαν την ασταθή ελληνική ελευθερία. Η κρίσιμη αναμέτρηση εκτυλίχθηκε στις δύο μεγάλες συγκρούσεις, τις πολιορκίες του Μεσολογγίου και της Αθήνας. Στο πεδίο της μάχης, οι Έλληνες υπέστησαν καταστροφές και στις δύο περιπτώσεις. Ωστόσο, όπως συχνά συμβαίνει στην ιστορία, ο θρίαμβος των εχθρών της Επανάστασης αποκάλυψε την αδυναμία τους: μπορούσαν να νικήσουν, αλλά όχι να υποτάξουν. Πάνω σε αυτές τις καταστροφές και το αίμα που χύθηκε, θεμελιώθηκε στέρεα η Ελληνική Ανεξαρτησία. «Ένα από τα καλύτερα βιβλία ιστορίας της Ελληνικής Επανάστασης.» — Γιώργος Σιακαντάρης, Βιβλιοδρόμιο, Τα Νέα