Οι δολοφόνοι δεν παίρνουν σύνταξη ποτέ

Περιγραφή

Στα εξήντα πέντε της χρόνια, η Δαγκάνα έχει αρχίσει να επιβραδύνει τους ρυθμούς της. Ζει ήρεμα σε ένα μικρό διαμέρισμα, έχοντας για μοναδική συντροφιά την ηλικιωμένη σκυλίτσα της, την οποία είχε σώσει από τον δρόμο και την αποκαλεί Ψοφίμι. Συνήθως, οι άνθρωποι της ηλικίας της συνταξιοδοτούνται και απολαμβάνουν την ηρεμία τους. Ωστόσο, η Δαγκάνα δεν είναι σαν τους άλλους. Είναι μια φόνισσα. Για τέσσερις δεκαετίες, έχει εξοντώσει προδότες, επιχειρηματικούς αντιπάλους και άπιστους συζύγους με αμείλικτη αποτελεσματικότητα. Όσο λιγότερα γνωρίζει για τους στόχους της, τόσο το καλύτερο. Όμως, ένας τραυματισμός την οδηγεί σε μια απρόσμενη σχέση με έναν γιατρό και την οικογένειά του. Τα συναισθήματα, όμως, είναι επικίνδυνα για μια επαγγελματία δολοφόνο. Καθώς ο κόσμος της αναταράσσεται, η Δαγκάνα συνειδητοποιεί ότι αυτό το κεφάλαιο της καριέρας της μπορεί να είναι το δικό της αιματηρό τέλος. Η γεμάτη δράση ιστορία μιας εξηνταπεντάχρονης δολοφόνου που αντιμετωπίζει μια απρόσμενη απειλή στη δύση της καριέρας της. Ένα διεθνές best seller από μια βραβευμένη συγγραφέα από τη Νότια Κορέα. «Σκοτεινά αστείο, αυτό το νοτιοκορεάτικο μυθιστόρημα εξετάζει την παγκόσμια κοινή πρόκληση του να γερνάς χωρίς να χάνεις τη σημασία σου στην κοινωνία». — The Washington Post «Το πρώτο μυθιστόρημα της Gu που μεταφράζεται στα αγγλικά ασχολείται με το πώς αντιμετωπίζει η κοινωνία τα γηρατειά». New York Times Book Review – Editor’s choice «Το Οι δολοφόνοι δεν παίρνουν σύνταξη ποτέ είναι ένα μυθιστόρημα γεμάτο έξαψη. Βρέθηκα να πιάνω τον κόρφο μου καθώς γυρνούσα τις σελίδες: από φόβο, από πόνο και από το συντριπτικό σαν αγχόνη χιούμορ. Έχει να κάνει με εκδίκηση και τιμωρία, με τα γηρατειά και τον θάνατο και τα καθημερινά δεινά μίας γραφειοκρατικής δουλειάς – ακόμα κι αν αυτή είναι η δολοφονία κατά παραγγελία. Η Δαγκάνα, η εξηνταπεντάχρονη δολοφόνος κεντρική ηρωίδα, αψηφά τις προσδοκίες τής ηλικίας της: είναι σκληρή, υπολογιστική και σχεδόν τόσο τρυφερή όσο και η αγαπημένη της σκυλίτσα, το Ψοφίμι, που κλέβει την παράσταση». Gabriella Burnham, συγγραφέας του It Is Wood, It Is Stone