Τα Ελγίνεια και τα πορτοκάλια - Επίγονοι ή κληρονόμοι;

Περιγραφή

Η αδυναμία της ελληνικής κοινωνίας να αξιοποιήσει τα περιουσιακά της στοιχεία, την αρχαία κληρονομιά της και τον πλούτο της γης της είναι εμφανής. Ο αγρότης που προτιμά να πετάξει τα πορτοκάλια του στις χωματερές, αντί να κοπιάσει για να δημιουργήσει προϊόντα με ελληνική υπογραφή που θα μπορούσαν να διεκδικήσουν θέση στη διεθνή αγορά, αντιμετωπίζει τη ζωή του με παθητικότητα. Παρόμοια, η χώρα, αντί να αξιοποιήσει την προνομιούχο σχέση της με την ελληνική αρχαιότητα, που αποτελεί θεμέλιο του Δυτικού Πολιτισμού, αρκείται στο αίτημα της επιστροφής των Ελγινείων. Και στις δύο περιπτώσεις, ζητά αποζημίωση. Το ζητούμενο δεν είναι αν η διεκδίκηση των γλυπτών του Παρθενώνα από την Ελλάδα θα δικαιωθεί νομικά. Το ερώτημα είναι πώς αυτή η περιπέτεια επηρέασε τη συλλογική μας συνείδηση, ειδικά την ταυτοτική μας σχέση με την αρχαιότητά μας. Ήταν αυτή η διαδικασία δημιουργική, προκάλεσε δυναμική, ή μήπως κολάκευσε τα αδρανή μας υλικά; Συμπεριφερθήκαμε ως επίγονοι ή ως κληρονόμοι;