Το ημερολόγιο ενός κλέφτη

Περιγραφή

Το ημερολόγιο ενός κλέφτη είναι ένα αυτοβιογραφικό κείμενο που συνδυάζει ωμότητα, αγριότητα, διαστροφή και έντονο ερωτισμό με βαθιά ποιητικότητα. Σκιαγραφεί έναν κόσμο που ταυτόχρονα μας τρομάζει και μας σαγηνεύει. Ο Ζενέ γνωρίζει καλά το κάτεργο, τους φονιάδες, τους κλέφτες, την απαγορευμένη λαγνεία και το πάθος που φουντώνει και κατατρώει και τον ίδιο. Το παρελθόν του τον στοιχειώνει: η εκπόρνευση σε δημόσια ουρητήρια για πενταροδεκάρες, ο φόνος που διαπράττει, η ζωή του ως άστεγος και ρακένδυτος, οι φυλακές. Παρουσιάζει το Κακό σκληρό και ωμό, όπως είναι, ενώ ταυτόχρονα το εξιδανικεύει ως ύψιστο μέσο άντλησης της ηδονής. «Το γράψιμο του ημερολογίου δεν είναι μια μορφή λογοτεχνικής χαλάρωσης. Όσο προχωρώ, βάζοντας σε τάξη ό,τι μου προσφέρει η περασμένη μου ζωή, όσο εμμένω στην ακρίβεια της συγγραφής –των κεφαλαίων, των φράσεων, του ίδιου του βιβλίου–, τόσο περισσότερο αισθάνομαι πως εδραιώνεται η θέλησή μου να χρησιμοποιήσω, για τους σκοπούς της αρετής, την αλλοτινή μου εξαθλίωση. Νιώθω τη δύναμή της». ΕΓΡΑΨΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ «Ο Ζενέ αναδεικνύει ένα αεικίνητο και πολύβουο πλήθος που μας εξάπτει την περιέργεια, μας συνεπαίρνει, και κάτω απ’ το βλέμμα του συγγραφέα, αυτό το πλήθος μεταμορφώνεται σε Ζενέ.» — Ζαν-Πολ Σαρτρ «Μόνο μια χούφτα συγγραφείς του εικοστού αιώνα, όπως ο Κάφκα και ο Προυστ, έχουν μια εξίσου σημαντική, εξίσου αμετάκλητη φωνή.» — Susan Sontag, συγγραφέας