Είναι ένα ποτάμι ζωντανό;

Περιγραφή

Ένα eBook που αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τη φύση, τον πολιτισμό και τη θέση μας στον κόσμο. Η μοίρα μας, τώρα κι ανέκαθεν, ρέει μαζί με τη μοίρα των ποταμών. Στο πιο προσωπικό και πολιτικό του έργο, ο πολυβραβευμένος Robert Macfarlane διερευνά μια πανάρχαια και καίρια ιδέα: οι ποταμοί δεν είναι απλώς υλικά προς ανθρώπινη εκμετάλλευση, αλλά ζωντανές οντότητες που πρέπει να αναγνωρίζονται τόσο στη φαντασία όσο και στο δίκαιο. Ταξιδεύοντας σε μέρη που περιγράφει με εξαιρετική λεπτομέρεια, εστιάζει στους ανθρώπους που συναντά, σκιαγραφώντας πορτρέτα γεμάτα θέρμη, ενσυναίσθηση και πολιτική επίγνωση. Ξεκινά από το βόρειο Εκουαδόρ, όπου ένα μοναδικό τροπικό δάσος και οι ποταμοί του απειλούνται από τις εξορύξεις, συνεχίζει στους πληγωμένους ποταμούς και τις λιμνοθάλασσες της νότιας Ινδίας και καταλήγει στο βορειοανατολικό Κεμπέκ, όπου ένα κίνημα για τα ποταμίσια δικαιώματα αγωνίζεται να σώσει τον άγριο ποταμό Μουτεχεκάου από τα φράγματα που θα τον εξαφανίσουν. Με λογοτεχνικότητα, γραφή που ρέει και γόνιμους προβληματισμούς γύρω από το πώς η γλώσσα μπορεί να αποδώσει την «ψυχή» όλων όσων έχουμε μάθει να θεωρούμε άψυχα, ο διάσημος συγγραφέας μας καλεί να αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τη φύση, τον πολιτισμό και τη θέση μας στον κόσμο. Στα καλύτερα non fiction βιβλία του 2025 Έγραψε ο Τύπος: «Λυρικό, αφυπνιστικό, ενδελεχές και βαθιά συγκινητικό. Ο Robert Macfarlane προσφέρει νέους τρόπους για να καταλάβουμε αλλά κυρίως για να νιώσουμε τον μεγαλειώδη και μυστηριώδη κόσμο πέρα από τον άνθρωπο.» — Elizabeth Kolbert, συγγραφέας – Βραβείο Pulitzer 2015 «Ένας εξαιρετικός συνδυασμός ταξιδιωτικής αφήγησης, ιστορίας και οικολογίας.» — New York Times «Ένα από τα μεγάλα εκδοτικά γεγονότα της χρονιάς […]. Το βιβλίο που θα αλλάξει την οπτική των αναγνωστών.» — Observer «Όλοι όσοι έχουν βρει κάτι να αγαπήσουν σε ένα ποτάμι θα βρουν κάτι να αγαπήσουν σε αυτό το βιβλίο. Είναι ένα αριστούργημα.» — Economist «Τόσο υπέροχο όσο τα ποτάμια και η ελπίδα που περιγράφει.» — Los Angeles Times