Διηγήματα Νικολάι Γκόγκολ

Περιγραφή

Πόσο ευχάριστη και γεμάτη είναι η καλοκαιρινή μέρα στη Μικρορωσία! Η κάψα του καταμεσήμερου αποχαυνώνει, καθώς λάμπει στη σιωπή και στον λίβα. Ο γαλάζιος, απέραντος ουρανός με τον επιβλητικό του θόλο καμπυλωμένο σκύβει πάνω από τη γη, σαν να έχει βυθιστεί στα χάδια της, κρατώντας την σφιχτά στις αέρινες αγκαλιές του. Ούτε ένα σύννεφο δεν φαίνεται. Ούτε μιλιά στους αγρούς, σαν όλα να έχουν πεθάνει! Μόνο ψηλά, στο βάθος του ουρανού, δονείται η φωνή του κορυδαλλού, με τα ασημένια τραγούδια του να κατεβαίνουν από τα σκαλιά του αιθέρα στην αγαπημένη γη. Αραιά, ένα κρώξιμο γλάρου ή μια ηχηρή φωνή ορτυκιού αντιλαλεί στη στέπα. Οι θεόρατες βελανιδιές στέκουν τεμπέλικα και ξέγνοιαστα, σαν να βολτάρουν χωρίς σκοπό. Τα εκθαμβωτικά χτυπήματα των ακτινών του ήλιου φωτίζουν υπέροχα κάποια φύλλα, ενώ άλλα ρίχνονται στο σκοτάδι, σαν νύχτα. Μια σκοτεινιά από την οποία μόνο με τον δυνατό άνεμο ξεπετιέται το χρυσάφι. [...] (Απόσπασμα από το αφήγημα "Εμποροπανήγυρη του Σαρότσινσκι")