Κατά Ιωάννη

Περιγραφή

Χανιά, σήμερα. Στην Ιερά Μονή της Παναγιάς Ακρωτηριανής, ο συντηρητής έργων τέχνης Σταύρος Βεγράκης ανακαλύπτει μια αριστουργηματική και ταυτόχρονα «βλάσφημη» εικόνα, που κανείς δεν θα περίμενε να βρει σε μοναστήρι. Ποιος είναι ο άγνωστος δημιουργός της, του οποίου η τέχνη χαρακτηρίζεται από έναν γνήσιο και απαράμιλλο ρεαλισμό; Και κυρίως, πώς κατέληξε να ακολουθήσει μια τόσο τολμηρή τεχνική στις αγιογραφίες του; Σε ένα ταξίδι του στη Σμύρνη, ο Βεγράκης θα ανακαλύψει την άκρη της ιστορίας σε ένα εντελώς απρόσμενο μέρος. Επιστρέφοντας στα Χανιά, θα του αποκαλυφθεί μια τραγική ιστορία, βαθιά θαμμένη στη μνήμη της πόλης. Χανιά, 1900-1922. Μια μάνα ψαλιδίζει με άκαρδο πείσμα τις φτερούγες που πάνε να φυτρώσουν στις πλάτες του παιδιού της. Ξεφεύγοντας για λίγο από το υγρό υπόγειο, τη φυλακή του, ο Ιωάννης, ένας «ατελής» άνθρωπος, πασχίζει να φτάσει στην τελειότητα. Ο νεαρός ζωγράφος τολμά το αδιανόητο, αδιαφορώντας για το τίμημα. Στο ερώτημα «Βλασφημία ή ωδή στον έρωτα είναι η δημιουργία του;» ποιος μπορεί να κρίνει την τέχνη που πηγάζει από την αλήθεια της ψυχής; Στη δίνη της ανασφάλειας και των τραγικών ιστορικών γεγονότων, δύο νέα παιδιά δεν διστάζουν να ερωτευτούν μέχρις εσχάτων. Έναν αιώνα μετά, η αγάπη, η ανθρώπινη αναλγησία και το φοβερό τέλος είναι αδύνατο να ξεχαστούν…