Με το Όνομα Καμία

Περιγραφή

Η βία του χρόνου, η γενναιότητα της αυτοκριτικής, η συνειδητοποίηση της αλήθειας και η αποδοχή. Αυτά είναι τα στάδια που περνά μια ντίβα του Λυρικού θεάτρου μέσα στους ψυχρούς τοίχους του σπιτιού της, όταν τα φώτα σβήνουν και η εγκατάλειψη μετατρέπεται σε μοναξιά. Τότε που όλοι και όλα απομακρύνονται: οι φίλοι, οι θαυμαστές, οι έρωτες, η ομορφιά, η ψευδαίσθηση της κυριαρχίας, η γοητεία του φαίνεσθαι, η υγεία. Στα εξήντα τέσσερά της χρόνια, ο καρκίνος πλήττει το δυνατό της σημείο, τη φωνή της. Και τότε όλα αποκτούν ανωνυμία. Παίζει άτακτα με το θάνατο, σαν να φορά ακόμα τα φουστάνια της. Φλερτάρει με τη ζωή, σαν να βρίσκεται ακόμα πάνω στη σκηνή. Φιλοσοφεί και ακόμα… μπερδεύεται, μεταξύ πραγματικότητας και ιδεατού. Οι επισκέπτες της την καθοδηγούν μέχρι την εσωτερική κραυγή, εκείνη που λυγά και καμαρώνει. Εκείνη που συντρίβεται και ορθώνεται ξανά. Ο μονόλογος μιας γυναίκας αμαζόνας, μιας γυναίκας που κατανοεί τις συνήθειες των ανθρώπων, αλλά όχι τους ίδιους τους ανθρώπους. Μια θηλυκή αφήγηση με πρόσωπα αόρατα στον κόσμο των ορατών, εκείνον που πλανά τις ευαίσθητες ψυχές μέχρι να τις κάνει άφαντες. Θα τα καταφέρει;