Το Καταφύγιο των Ωραίων Ψυχών

Περιγραφή

Αν εξαιρέσουμε το φάντασμα της γυναίκας του, που του κρατά συντροφιά τα βράδια γιατί δεν έπαψε ποτέ να τον αγαπά και να τον προσέχει, ο κύριος Ισίδωρος ζει μόνος. Είναι πια μεγάλος και δεν χρειάζεται πολλά για να περνά τις μέρες του, ούτε επιδίωξε ποτέ στη ζωή του να έχει πολλά. Ξαφνικά, όμως, από τη μια στιγμή στην άλλη, βρίσκεται με έναν σκύλο στα χέρια του. Έναν μεγάλο, βρόμικο, αδέσποτο σκύλο, που πάγωνε στη βροχή και το κρύο. Και είναι συνομήλικός του: είναι αμφίβολο αν θα καταφέρει να βγάλει τον χειμώνα. Αυτός ο σκύλος έχει το όνομα μιας μικρής πόλης στο κολάρο του. Όταν το ανακαλύψει, ο κύριος Ισίδωρος αποκτά έναν ιερό σκοπό στη ζωή του: να βρει τους ιδιοκτήτες του σκύλου και να τους τον επιστρέψει. Το πρόβλημα είναι ότι κανείς δεν δέχεται να πάρει τον κύριο Ισίδωρο με αυτόν τον σκύλο στο όχημά του. Έτσι, πρέπει να βρουν άλλο τρόπο. Με το ποδήλατο. Τίποτα δεν είναι αδύνατο όταν έχεις έναν ισχυρό σκοπό στη ζωή σου, έτσι δεν είναι; Τουλάχιστον αυτό πιστεύει ο κύριος Ισίδωρος. Ακόμη και αν ο σκύλος που βρήκες στον δρόμο σχεδόν δεν χωράει στο καλάθι του ποδηλάτου σου, που μυρίζει κρέμα και ρυζόγαλο, και αναμνήσεις — ακόμη και τότε. Και άλλωστε εκεί, στο τέρμα του δρόμου, στη μικρή εκείνη πόλη, μέσα στο δεκεμβριάτικο κρύο και τα φωτάκια των Χριστουγέννων, παρέα με ανθρώπους που δεν είχε ξαναδεί μέχρι χθες μα που τώρα αγαπά, ποιος ξέρει; Μπορεί να γίνει και κανένα θαύμα. Ή και περισσότερα. Το βιβλίο μιλά για το χρέος μας απέναντι στο καλό. Για το γεγονός ότι, παρά τα εμπόδια, η ζωή είναι εκεί, γεμάτη προκλήσεις, και είναι στο χέρι μας να την κοιτάξουμε με κατάφαση και να προχωρήσουμε μπροστά. Η ζωή είναι όμορφη, και το πιο όμορφο κομμάτι της είναι η αγάπη. Κοιτάξτε έναν σκύλο: αν έχει κάποιον να αγαπά, όποιος κι αν είναι αυτός, έχει όλο τον κόσμο με το μέρος του. Η αγάπη σε θρέφει, και δεν τελειώνει ποτέ.