Σκισμένο Ψαθάκι

Περιγραφή

Ένα μικρό ψαροκάικο είναι η ζωή μου. Ένα φθαρμένο ψαροκάικο με σμαραγδιά φεγγάρια στο κατάρτι του και έναν ξεσκούφωτο ήλιο αληταρά για τιμονιέρη. Ένα ψαροκάικο χωρίς ρότα. «Πού πάμε, καπετάνιο;» με ρωτάει ο τιμονιέρης και μου κλείνει το μάτι. «Όπου πάν’ τα κύματα!» απαντώ επίσημα. Τα σμαραγδιά φεγγάρια στο κατάρτι σκάνε σαν ρόδια στην κουβέρτα. Ο ξεσκούφωτος ήλιος ο αληταράς παρατάει το τιμόνι και χορεύει. Η νύχτα γεμίζει με χιλιάδες ήλιους αληταράδες. Η ψυχή μου γεμίζει με πολύχρωμες νύχτες, σμαραγδιά φεγγάρια και θαλασσινά πουλιά. Πού να χωρέσουν όλα αυτά μέσα μου; Πού να στριμωχτούν, πανάθεμά τα; Έχω καταλάβει πως δεν μου ταιριάζει η κουστουμιά του κανονικού ανθρώπου. Σαν κλόουν γίνομαι κάθε φορά που προσπαθώ να τη φορέσω. Στο «Σκισμένο Ψαθάκι», η αφήγηση της Αλκυόνης Παπαδάκη περιστρέφεται γύρω από μια βαθιά δυσλειτουργική οικογένεια. Με λυρισμό, αποτυπώνει σχέσεις και καταστάσεις που φαντάζουν ακραίες, αλλά υπάρχουν παντού γύρω μας, φωτίζοντας τις πιο αγνές και τις πιο σκοτεινές πτυχές της ανθρώπινης ύπαρξης.