Όχι Πια Άνθρωπος

Περιγραφή

Πώς μπορεί ένα κλασικό έργο της ιαπωνικής κουλτούρας να μετατραπεί σε θρύλο στον κόσμο των manga; Τι είναι αυτό που κάνει αυτό το υπέροχο βιβλίο ένα κλασικό ανάγνωσμα για όλους; Το "Όχι πια άνθρωπος" του Osamu Dazai, το δεύτερο μυθιστόρημα του κορυφαίου μεταπολεμικού Ιάπωνα συγγραφέα, αφηγείται τη συγκλονιστική ιστορία ενός νεαρού άντρα που προσπαθεί να βρει τη θέση του σε έναν κόσμο που δεν κατανοεί. Παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως αποτυχημένο, ο ήρωας αγωνίζεται να ζήσει μια φυσιολογική ζωή, ενώ αισθάνεται ανίκανος να κατανοήσει τα ανθρώπινα όντα. Οι προσπάθειες του Γιόζο να συμφιλιωθεί με τον κόσμο ξεκινούν από την παιδική του ηλικία και οδηγούν σε μια αποτυχημένη απόπειρα αυτοκτονίας μετά την ενηλικίωσή του. Καταγράφοντας τις σκληρότητες της ζωής και τις φευγαλέες στιγμές ανθρώπινης σύνδεσης και τρυφερότητας, ο ήρωας λέει: «Δεν μπορώ καν να διανοηθώ πώς είναι να ζει κάποιος σαν ανθρώπινο ον». Το "Όχι πια άνθρωπος" δεν είναι ένα αισιόδοξο βιβλίο, αλλά δεν αφήνει και την αίσθηση της απαισιοδοξίας. Είναι ένα μυθιστόρημα βαθιά συγκινητικό και εμψυχωτικό. Το να γνωρίζεις την απόγνωση και να την υπερνικάς με τα μέσα που διαθέτεις –η φαντασία ήταν το μοναδικό όπλο του Dazai– είναι ένα μοναδικό χάρισμα. Η σύγκρουση με έναν εχθρικό κόσμο και η επίμονη αναζήτηση της θέσης σου σε αυτόν εξηγεί την απήχησή του στους νέους. «Ο φόβος κάποιων ανθρώπων για τα άλλα ανθρώπινα όντα είναι τόσο μακάβριος, ώστε φτάνουν στο σημείο να λαχταρούν να αντικρίσουν με τα ίδια τους τα μάτια τέρατα ή και ακόμα πιο φριχτές οντότητες». «Οι αδύναμοι φοβούνται αυτή καθαυτή την ευτυχία. Θα μπορούσαν να πληγωθούν ακόμα και με το βαμβάκι. Κάποιες φορές πληγώνονται ακόμα και από την ευτυχία». «Από όλους τους ανθρώπους που γνώρισα ποτέ μου, αυτή η δυστυχισμένη, η Τσουνέκο, ήταν ο μοναδικός που αγάπησα πραγματικά».