Έρωτας: Το γελοίο και το δέος

Περιγραφή

Η νιότη πονάει. Η νιότη πονάει πολύ. Γνωρίζει τόσο λίγα και επιθυμεί τόσο πολλά. Φοβερά πολλά. Θέλει την αγάπη. Ίσως να ήταν και οι δύο καλοί μαθητές στο σχολείο, να σπούδασαν και να απέκτησαν πτυχία. Να έμαθαν απέξω τόμους και συγγράμματα και να πέτυχαν στις πανεπιστημιακές εξετάσεις, όμως γνωρίζουν ακόμα τόσο λίγα. Για την ασκητική της αγάπης ξέρουν τόσο λίγα. Πιστεύουν ακόμα πως τους την οφείλουν, πως μπορούν να την απαιτήσουν, ακόμα και να την επιβάλλουν. Εξοργίζονται όταν δεν τους αγαπούν. Όταν δεν τους θεωρούν το επίκεντρο του σύμπαντος κόσμου. Όταν δεν παρατούν για χάρη τους οτιδήποτε και οποιονδήποτε και ανά πάσα στιγμή. Πιστεύουν πως δικαιούνται την ψυχή του άλλου, μπορούν να γίνονται μπαρούτι και να εκδικούνται γι’ αυτά. Λένε ακόμα αγάπη τον έρωτα, λένε έρωτα το «σε θέλω», λένε πόνο τον θυμό, λένε «μου μάτωσες την καρδιά» τον πληγωμένο εγωισμό. Προσπαθούν να γνωριστούν παίζοντας την τυφλόμυγα.