Από ήλιο σε ήλιο: Αποσπερίτης

Περιγραφή

Σέριφος, τέλη 19ου αιώνα. Ο Περσέας Κονόμος χάνει τη ζωή του σε μια γαλαρία, ενώ ο φιλόδοξος Δρακούλης, δεξί χέρι του Εμίλ Γκρόμαν, αφεντικού των μεταλλείων και του νησιού, χρησιμοποιεί απειλές, τιμωρίες και βία για να απομακρύνει τις κατηγορίες για ελλιπή μέτρα ασφαλείας. Η χήρα του Κονόμου, φοβούμενη ότι ο γιος της θα ζητήσει εκδίκηση, δεν του αποκαλύπτει ποιον θεωρεί υπεύθυνο. Έτσι, δεν μπορεί να τον αποτρέψει από το να εργαστεί στα μεταλλεία όταν μεγαλώσει. Εκεί, εμπνευσμένος από τον φλογερό επαναστάτη Κώνσταντη Σπέρα, προσπαθεί να αφυπνίσει τους συμπατριώτες και συναδέλφους του για να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους. Την ίδια εποχή, γνωρίζει το μοναδικό κορίτσι του νησιού, με το οποίο δεν θα έπρεπε καν να ανταλλάξει ματιές. Ένας δυνατός έρωτας, ενάντια σε όλες τις κοινωνικές συμβάσεις της εποχής και του τόπου, γεννιέται στο σιδερένιο νησί. «Εγώ θα μπω τώρα» λέει η τραγανή φωνή. «Φτάνει πια να βάζουμε μόνο τα πόδια στο νερό σαν τις γριές. Από μωρό κολυμπούσα, μου ’μαθε η Γερμανίδα». Ανεβάζει θαρραλέα το φουστάνι, εμφανίζεται το εσώρουχο που φτάνει ως τα γόνατα, ύστερα η σμιλεμένη πλάτη. Κουνάει το κεφάλι πέρα δώθε να λευτερώσει το ρούχο που μάγκωσε, ένας χείμαρρος από κόκκινα μαλλιά ξεχύνεται. Προχωράει αποφασιστικά, μπαίνει ως τη μέση των μηρών, στρέφεται στη φίλη της, έλα. Προλαβαίνει να δει δυο άγουρα ολόλευκα στήθη, προλαβαίνει να ζαλιστεί πριν εκείνη, με μια θεαματική βουτιά, βυθιστεί στο νερό. Απόσπασμα από το βιβλίο