Επιστολή Προς τον Πατέρα

Περιγραφή

Στην «Επιστολή προς τον πατέρα», ο Φράντς Κάφκα αποκαλύπτεται περισσότερο από ποτέ, όπως τον περιέγραψε η πρώτη του μεταφράστρια στα Τσεχικά και αγαπημένη του, Μιλένα Γέσενσκα, «...σαν γυμνός ανάμεσα σε ντυμένους». Αυτή η «περίφημη» επιστολή, όπως την χαρακτήρισε ο νομπελίστας Ελίας Κανέττι, παρουσιάζει μια εναλλαγή ρόλων κατηγόρου και κατηγορούμενου, με κατηγορίες που ανασκευάζονται και υπερασπιστικές γραμμές που καταρρέουν με τον μοναδικό καφκικό τρόπο. Αποτελεί μια εκ βαθέων κατάθεση ζωής του Κάφκα, άλλοτε απνευστί και άλλοτε μετρημένη, αλλά πάντα φορτισμένη. Η επιστολή έχει συχνά αποτελέσει υλικό για θεατρικές παραστάσεις, όπως εκείνη του Adolfo Assor στο Garn-Theater του Βερολίνου τον Δεκέμβριο του 2002. Αυτό επαληθεύει τον ισχυρισμό του συγγραφέα: «Εγώ δεν έχω κάποιο λογοτεχνικό ενδιαφέρον, αλλά αντιθέτως εγώ συνίσταμαι από λογοτεχνία, δεν είμαι τίποτε άλλο και δεν μπορώ να είμαι τίποτε άλλο». Η «Επιστολή προς τον πατέρα» μεταφράζεται για πρώτη φορά στα Ελληνικά από το γερμανικό πρωτότυπο χειρόγραφο κείμενο που βρέθηκε στα κατάλοιπα του συγγραφέα.