Ο Άνθρωπος και το Πεπρωμένο

Περιγραφή

Στην πρώτη πραγματεία του βιβλίου, με τίτλο «Το ιδανικό και το πραγματικό», ο Άρθουρ Σοπενχάουερ διερευνά ποια στοιχεία της αντίληψής μας ανήκουν στη σφαίρα του ιδανικού. Δηλαδή, τι μπορεί να αποδοθεί σε εμάς και δεν είναι απλώς μια αντανάκλαση μιας αντικειμενικής πραγματικότητας, και τι υπάρχει αντικειμενικά, ανεξάρτητα από τη δική μας αντίληψη. Αφού αναφέρει τις απόψεις άλλων φιλοσόφων, ξεκινώντας από τον Πλωτίνο, καταλήγει στη δική του θέση. Στη δεύτερη πραγματεία, με τίτλο «Ο άνθρωπος και το πεπρωμένο», ο Σοπενχάουερ, ανατρέχοντας ξανά στις απόψεις παλαιότερων, κυρίως αρχαίων, φιλοσόφων, εκφράζει τον προβληματισμό του για μια φαινομενική σκοπιμότητα που φαίνεται να υπάρχει στο πεπρωμένο των ανθρώπων. Έτσι, όλα όσα τους συμβαίνουν μοιραία δίνουν την εντύπωση ότι αποτελούν μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου, εκπονημένου από κάποια άγνωστη δύναμη υπέρτερη από αυτούς. ΚΡΙΤΙΚΕΣ: «Ξέρετε τι σήμαινε για μένα αυτό το καλοκαίρι; Αδιάκοπο ενθουσιασμό για τον Σοπενχάουερ και μια σειρά πνευματικών απολαύσεων που δεν τις είχα ζήσει μέχρι τότε... Δεν ξέρω αν κάποτε θ' αλλάξω γνώμη, τώρα πάντως είμαι πεπεισμένος ότι ο Σοπενχάουερ είναι ο πιο μεγαλοφυής απ' όλους τους ανθρώπους... Όταν τον διαβάζω, δεν μπορώ να καταλάβω πώς μπόρεσε το όνομά του να μείνει άγνωστο… Το πολύ-πολύ μία εξήγηση υπάρχει, εκείνη ακριβώς που τόσο συχνά επαναλαμβάνει ο ίδιος, ότι δηλαδή σ' αυτόν τον κόσμο σχεδόν μόνο ηλίθιοι υπάρχουν». — Λέων Τολστόι, Αύγουστος 1869