Μάφιν Βανίλια

Περιγραφή

Το βασικό ζήτημα που απασχολούσε όσους συμμετείχαν στις συναντήσεις ήταν ο νέος δρόμος, ένα θέμα που συζητιόταν ήδη για καιρό. Ο νέος δρόμος είχε καταστήσει τον παλιό άχρηστο, και αυτός ο παλιός δρόμος ήταν ο μοναδικός που συνέδεε την πόλη μας με τον «έξω κόσμο». Στο παρελθόν, όλοι έπρεπε να περάσουν από τον παλιό δρόμο, και έτσι να περάσουν από την πόλη μας. Αυτή η αλλαγή είχε πολλές συνέπειες, που γίνονταν πιο εμφανείς μετά από την κατανάλωση κατάλληλης ποσότητας αλκοόλ. Η αχρήστευση του δρόμου που συνέδεε την πόλη με άλλες περιοχές την έχει οδηγήσει σε παρακμή και σήψη. Πλέον, τίποτα δεν παράγεται ή δημιουργείται εδώ. Ο Χρήστος, είκοσι ετών, παρακολουθεί κάθε Τετάρτη το μάθημα χορωδίας στο ωδείο. Η παρακολούθηση για τρία χρόνια και η επιτυχής εξέταση στο μάθημα αυτό είναι απαραίτητες για να λάβει άδεια εξόδου από την πόλη. Σε έναν τόπο που φθίνει, ο Χρήστος ασφυκτιά, προσπαθώντας να βρει τον εαυτό του και να ταιριάξει στον σωστό τόνο της μελωδίας. Παρατηρώντας τους γύρω του, συνειδητοποιεί ότι όλοι επιθυμούν να φύγουν. Ωστόσο, μετά την κατανάλωση μακιούμ -ενός γλυκίσματος από καβουρδισμένη ζάχαρη που παρέχεται δωρεάν από την πολιτεία και «διώχνει τη θλίψη»- όλοι νιώθουν ευτυχισμένοι. Ο Χρήστος δεν αγαπά τη ζάχαρη, και ίσως αυτός να είναι ένας από τους λόγους που απεχθάνεται το μακιούμ. Τις Τετάρτες, πριν από το μάθημα χορωδίας, πίνει καφέ χωρίς ζάχαρη από το κυλικείο του ωδείου. Σήμερα, όμως, μέσα από τη γυάλινη προθήκη, ένα μάφιν τον κοιτάζει προκλητικά. Αν και δεν του αρέσουν τα γλυκά, αυτό το μάφιν βανίλια με κράμπερι και κομματάκια σοκολάτας για μια στιγμή του φάνηκε υπέροχο.